Genetyka



Dziedziczenie ubarwienia i długości ogona

Ubarwienia spotykane u Ohiki


W literaturze w zależności od autora i trafności tłumaczenia można spotkać różne określenia na ubarwienie tego samego osobnika.

Najczęściej spotykane są:
  • Złotoszyjne - Goldenhalsig - Black Breasted Red - Red Duckwing - określane też Red Bamboo (AKAZASA).
    Genotyp:
    Kura: e+e+ co+co+ db+db+ pg+pg+ ml+ml+ Cha+Cha+ MhMh di+di+ Ig+Ig+ cb+cb+ i+i+ bl+bl+ Lav+Lav+ C+C+ Mo+Mo+ b+- s+- Choc+
    Kogut: e+e+ co+co+ db+db+ pg+pg+ ml+ml+ Cha+Cha+ MhMh di+di+ Ig+Ig+ cb+cb+ i+i+ bl+bl+ Lav+Lav+ C+C+ Mo+Mo+ b+b+ s+s+ Choc+Choc+

  • Srebrnoszyjne - Silberhalsig - Black Breasted Silver - Silver Duckwing (SHIROZASA).
    Genotyp:
    Kura: e+e+ co+co+ db+db+ pg+pg+ ml+ml+ Cha+Cha+ mh+mh+ di+di+ Ig+Ig+ cb+cb+ i+i+ bl+bl+ Lav+Lav+ C+C+ Mo+Mo+ b+- S- Choc+
    Kogut: e+e+ co+co+ db+db+ pg+pg+ ml+ml+ Cha+Cha+ mh+mh+ di+di+ Ig+Ig+ cb+cb+ i+i+ bl+bl+ Lav+Lav+ C+C+ Mo+Mo+ b+b+ SS Choc+Choc+

  • W wyniku kojarzenia pomiędzy sobą osobników złoto - i srebrnoszyjnych u kogutów pojawia się kolor określany jako:
    Pomarańczowoszyjny - Orangenhalsig - Golden Duckwing wyrażony niepełną dominacją sprzężonych z płcią genów w kariotypie XX.
    Genotyp:
    Kogut: e+e+ co+co+ db+db+ pg+pg+ ml+ml+ Cha+Cha+ mh+mh+ di+di+ Ig+Ig+ cb+cb+ i+i+ bl+bl+ Lav+Lav+ C+C+ Mo+Mo+ b+b+ S s+ Choc+Choc+


  • Białe - White - (SHIRO).
    Genotyp:
    Kura :e+e+ co+co+ db+db+ pg+pg+ ml+ml+ Cha+Cha+ MhMh di+di+ Ig+Ig+ cb+cb+ i+i+ bl+bl+ Lav+Lav+ cc Mo+Mo+ b+- s+- Choc+
    Kogut: e+e+ co+co+ db+db+ pg+pg+ ml+ml+ Cha+Cha+ MhMh di+di+ Ig+Ig+ cb+cb+ i+i+ bl+bl+ Lav+Lav+ cc Mo+Mo+ b+b+ s+s+ Choc+Choc+

Wzorzec dopuszcza inne, rzadkie ubarwienia np.: czarne.
Zatem jak widać każde ubarwienie warunkowane jest genami leżącymi w osiemnastu loci. W każdym locus mamy do czynienia z co najmniej jednym, a w niektórych przypadkach nawet siedmioma allelami tego samego genu. Część z tych genów jest sprzężona z płcią, czyli leży w chromosomie płciowym. Geny te warunkują umaszczenie całego ciała, jako tzw. kolor podstawowy, odnoszą się też do poszczególnych jego części wybarwiając tylko poszczególne partie piór, czy też wybarwiając kolorowe znaczenia.

Ogon

O jakości ogona decyduje kilka genów. W literaturze różnie są one ujmowane, ale dotyczą przede wszystkim samców. U samic ekspresja tych genów jest nie w pełni wyrażona ze względu na ich kariotyp XY.

Na ogon składa się kilka części, które szczególnie silnie eksponowane są u ras długoogoniastych.
Wyróżnia się trzy strefy:
• siodło ogona
• sterówki ogona
• sierpówki ogona

Poszczególne geny odpowiedzialne są za:
• szybki wzrost piór ogona oznaczane -Gt complex,
• geny multiplikacji piór -Mtpf complex,
• geny wymiany piór poszczególnych stref ogona - Nm complex
• i geny braku wymiany piór - nm complex.

Biorąc pod uwagę możliwość działania kombinacji czterech genów w każdej ze stref na ogonie, uzyskanie zgodności warunkującej ogon szybkorosnący, z wieloma piórami i nie wypadający przy corocznym pierzeniu jest trudne do uzyskania. Taka kombinacja cechuje kury rasy Onagadori, u których spontaniczne mutacje warunkujące ich fenotyp, zostały utrwalone poprzez odpowiedni dobór i selekcję. Przy czterech parach genów powstaje 16 różnych gamet dających możliwość powstania 256 ich kombinacji. Daje to powstanie 81 genotypów warunkujących uwidocznienie się 16 fenotypowo różnych osobników.

Ohiki zaliczane są do grupy pośredniej ekspresji genów, z występowaniem różnych kombinacji wymienionych genów. W większości przypadków mamy do czynienia z osobnikami wymieniającymi pióra sterówek i sierpówek podczas pierzenia. Tylko niektóre linie Ohiki posiadają genotyp taki jak Onagadori.

     



   Kontakt:

Jarosław Mazur
Oleśnica, woj. dolnośląskie
ohiki@ohiki.pl

ZAKAZ KOPIOWANIA
Wszystkie artykuły i zdjęcia na tej stronie,
jako utwory wyrażone słowem (publicystyczne, naukowe)
i fotograficzne, są przedmiotem prawa autorskiego
i objęte ochroną ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - sprawdź »

Flag Counter